مجله اینترنتی سياه و سفيد

احتمالا وقتي خبر توقيف شدن نشريه را شنيديد، به‌گمانتان تخلفات نشريه‌ي سياه و سفيد چنان بزرگ بوده اند كه قبل از انتخابات (كه فضا باز تر مي‌شود) حكم توقيف يك ماه و نيمي نشريه داده مي‌شود. ما دلايل آنها و پاسخ‌هاي خودمان را مي‌گوييم. قضاوتش با خودتان.

1- چرا با وجود این‌همه الگو و اسوه طرح كوروش كبیر و تخت جمشید را رو جلد چاپ كردید؟! (البته آقای مباشری حتی نام كوروش و تخت جمشید را نبرد و به جایش از كلمه‌ی اینها استفاده كرد.)

2- در این متن: چرا از كلمه‌ی " هم " استفاده كردید؟ این بدین معنی است كه شما می خواستید بگویید در این مملكت سر همه را زیر آب می كنند!!

3-این مطلب (من و خاطراتم) متنی كاملا محرك است و ایجاد آشوب و اغتشاش می‌كند! مخصوصا آنكه از كلمه‌ی تحصن نام برده شده كه به این معنی است كه شما از كارهای شنیع! انجمن اسلامی سابق حمایت می كنید!!

4- طرح پشت جلد شماره‌ی چهارم كاملا مفهوم دار است و می‌خواسته هدف خاصی را دنبال كند. البته آقای مباشری نگفتند چه هدفی و فقط از من می‌خواستند كه بگویم!

5- چرا شما به دروغ نوشته اید نشریه‌ی آسمانه كه تحت نظر كانون وارثان ایثار است مستقل نیست؟! آقای مقدسی می گفتند كه چون اینها افكارشان مستقل گونه است! پس مستقل هستند!

* مدير مسئول

ترکید نامه
در حالی که کاپشن و کیف میثم دستم بود گفتم: ”میثم ترکید“. هم اتاقی هایش هم مات و مبهوت، که این ورژن جدید سرکاری های من است. منتها حقیقتی تلخ بود (البته با اندکی پیاز داغ). بلی، دبیر تحریریه سابق زیر تیغ جراح رفت. وی قید نشریه را زد و شد دومین مستعفی سیاه و سفید. میثم عزیز از همراهان اصلی من در نشریه بود، از زحماتش تشکر می کنم. اما این حادثه پرده از رازی گشود که به علت باختن شرط2500 تومانی و دبه در آوردن میثم در پرداخت آن، نفرین یکی ازاعضای نشریه نصیبش گشته واین عقاب، وی را دچار ساخته است!
پرورش نامه
ببینید کار سیاه و سفید به کجا رسیده که نیروی متعهد! و زبده تربیت می‌کند و به بازار کار مطبوعاتی می فرستد. دونفر از کادرمان از نان سیاه و سفید به نوایی رسیدند و اکنون دارند برای خودشان نشریه می‌زنند. طبق آخرین اخبار، دبیر سیاسی گفته: ”نشریه تان به درد خودتان می خورد، بروید باهایش ماست ببندید که اگر من روی شما را کم نکنم اسمم را می گذارم بیگلی بیگلی!“
غلط‌غلوط نامه
شماره‌‌ی دوم که در زمینه‌ی غلت! های املایی محشر به پا کرد، مجبورمان کرد که برویم یک عدد ویراستار درست و درمان پیدا کنیم که خدا هم دو تا بهمان داد. ویراستار سابق هم که هر گونه بلایی که فکرش را کنید نصیبش شده و عاجز و علیل، گفته با این اوصاف من اگر یک بار دیگر پایم را بگذارم توی نشریه تان زنده بیرون نمی آیم.
ویژه نامه
می خواستیم که یک ویژه نامه برای روز دانشجو کار کنیم که گفتند مجوز می خواهد. چند روز قبل از روز دانشجو که مطالب هم آماده بود، رفتیم که مجوز را بگیریم و برویم برای تکثیر، گفتند که هنوز جلسه تشکیل نشده! ما هم کلا بی خیال هر چیز جدیدی شدیم که دوباره به مجوز نیاز داشته باشد!