|
شاعرانه
|
|
نوشته شده توسط رویا
|
|
این است رنج ما رنج فنا شدن رنج ِندیدن و , در سایه گم شدن رنج ِهمیشه کوچ رنج ِهمیشه درد رنج ِسفر چو باد , در کوچه های شب پرواز تا کجا ؟ تردید تا به کی؟ تا چند شب دگر ,مائیم منتظر؟ کو انتهای شب؟ وادی ِصبح و نور؟ تا کی در این دیار ,لب بسته و خموش؟ ثانیه در گذر... احساس در عدم... یک جسم ناتوان... افکار پوچ و سرد... اینست سِر ِشب سِر ِسکوت و درد اینست انتها... معنای ژرف رنج!!!!
|
رنج لحظه های ملول
شعر زیبا و تلخی بود.