|
اتاق آبي
|
|
* فخرالدين محمد موسايي هفت سین عشق را دیگر بار مهیا کرده ایم تا نوروز میهمان ما باشد. سیب برداشته ایم تا به یمن طراوتش سرزنده باشیم و به مدد سرخ آتشگونش، دلمردگی گناه از میان برداریم. دو روی سکه را شاهد آوردیم تا به یک رو وسعت رزق از خدا خواهیم و در دیگر روی، بیش از حق نخواهیم. پس کاسه ای سفالین را پرآب کردیم و سکه در آن انداختیم تا زلال آب روشنی بخش دنیای ما شود و غبار حرص و آز از وجودمان بشوید. سنجد را میهمان سفره مان کردیم تا برکت الهی را شاکر باشیم و فزونی نعمت از او بخواهیم. سبزه ای کاشتیم تا نهال احساس در ما نمیرد. و آنگاه که سیزده روز و سیزده شب از نوروز گذشت، سبزه در آب روان رها کنیم، تا جاری زندگی مدام باشد و نحسی گناه از ما شسته شود. و آنگاه که سرخی خورشید برآمد، از سماق سرخ سیما طعم حیات را طلب کردیم. از جوهر تاک، سرکه افشاندیم تا عشق در ما مستی بی بدیل افکند. به برکت هفت سین پاکی پیشه کردیم تا هر بار که خورشید از شرق برآید، روز ما نوروز شود. بدین سان زمان در ابتدا ماند و حیات جاوید یافتیم. اینست رمز نوروز.....
|