مجله اینترنتی سياه و سفيد

از دست کارهای شوهرش طاقتش طاق شده بود و زندگی اش را رها کرده و آمده بود خانه ی مادرش. گفته بود که دیگر پایش را به آن خانه نمی گذارد. دیشب تا صبح خوابش نبرده بود. دلش مثل سیر و سرکه می جوشید.
یعنی پسرکش در چه وضعی بود؟ چشم هایش را که می بست صدای گریه ی کودکش در سرش می پیچید.
صدای زنگ تلفن آمد. مادر گوشی را برداشت. کسی آن طرف خط نبود.
چند دقیقه ی بعد تلفن دوباره زنگ زد. دوید تا قبل از مادر گوشی را بردارد. این بار هم کسی آن طرف خط نبود اما از پس زمینه صدای گریه ی بچه می آمد.
به سمت چوب لباسی دوید. مادر چیزی نگفت و فقط نگاه می کرد. پله ها را دوتا یکی کرد و به خیابان رسید. اولین تاکسی که آمد داد زد:
-"دربست"!

دوستت می دارم!

و این علاقه،

گناه چشمان توست!

درخت مي‌شكند
اما هرگز به سجده تسليم،
خم نمي شود!